Çok uzun yıllar önce;
Bir insan oldum. Dişi ve güzeldim. Aşık oldular bana. unutulmaz olmak istedim, hayal edildim, istenen oldum. Sonunda ben de aşık oldum; Kaybettim. Sonra öldüm. Yokoldum!
Birden Ay oluverdim! sevdiğimi heryerden görebilmek istedim, ben onu izlerken özel şekillere bürünüp, dikkatini çekip o da bana baksın istedim.
Zaman geçti.. Yıldız olup çoğalmak istedim. Çok uzak iki yerdeki sevenler aynı anda aynı yıldıza baksınlar istedim. Ve evet… Aşıklar ap ayrı yerlerde aynı anda bana bakıp birbirlerini düşündüler.
Ben bir Rüzgar oldum. Farklıydım; hem sıcak hem de soğuk esebiliyordum. Sevmediğim insanların suratına buz gibi çarpıp duruyordum. Bazen tenlerini kesecek kadar sert oluyordum! Oysa sevdiğime ılık bir şekilde temas edip geçiyordum. Onun tenini tekrar hatırlamak için.
Yıllar geçti…Esip, savurup durmaktan zevk almaz oldum; beni Yağmur yaptılar. Kimler bilmiyorum! Şiddetli yağmuru sevmezdim insanken ama maalesef dolu oldum. Sevdiklerimi korkuttum, kaçtılar benden. Durduramadım kendimi, kesemedim hızımı. İnsanlar evden çıkmak istemedi beni görünce. Fotoğraf çeken bir sevgilim vardı eskiden. O severdi yağmurun her türünü. Ama o bile beni hissetmek istemedi vücudunda. Sadece penceresinden bakmakla yetindi.
Yaradılışımı beğenmediğim için beni Karıncaya çevirdiler. Çok çalıştım, çabaladım, yolları, dağları herşeyi aştım ve O’nun odasına kadar ulaştım. Tam içeri giriyordum ki odasından çıkan uzun boylu, sarı saçlı bir kız beni ezdi! O’na ulaşamadan O beni farketmeden ölüverdim!
Bir kademe yükseldim; Sinek oldum. İnsanken bir ablam vardı; özlemiştim ama yanına gitmedim, o sineklerden nefret eder diye. Atölyeme gittim. O güzel ve eğlenceli yerde uzun süre takıldım, kimse bana karışmadan sevdiklerimle oldum, espirilerine güldüm, müziklerini dinledim.. sonra onlarıda terkettim.
Deniz oldum; en güzel zamanlarım denizken geçti. Sevdiklerimin en sevdiği şeylerden biriydim. Balıklarla çok iyi anlaştık üstelik insanları korkutmamaya çalıştım. Sadece sevmediğim birisi gelince bana doğru, ağzından içeriye atıyordum kendimi, gıcık aldırıyordum kendimden! Oysa O yaklaşınca bana birbirimize aşık olduğumuz günlerde denizde geçirdiğimiz zamanları hatırlıyordum. Bir karıncayken ona yaklaşamamıştım bile. Oysa şimdi koskoca bir denizdim. Ve O’nun tüm vücuduna değebiliyordum, hissediyordum onu! Mutluydum. Taaki O benim içimde başka bir kızla mutlu olup eğlenene kadar…
Sonra ben mutsuz oldum!
Yorumlar
“Çok Oldum..” Yazısı için Comments