Hepimiz birimiz , biriniz benim için. Öyle ki büyük kalelerden tek bir oda seçmek zorunda kalıyoruz çoğu zaman. Zaten duvarların arkasında olan yaşantımıza setler , barikatlar , bariyerler ve kendi benliğimize başta karakterimize enayileri ekliyoruz. Duvar duvar içinde, kim var senin içinde ? yanındayken kıymet bilmek unutulmuş bir alışkanlıktır ben ve gibilerimde. Ölünce mi kendimi bulacağım, o vakit midir kendimi seveceğim neden bugün içimde ben varken başkasına sunacağım?
Eceğim acağım buna bir cevap bulacağım sizLer onLar ,ve odalar buaralar anlarlar ama zaferler takvim yapraklarında kalırlar zihnime dolup boşalan dinlendiğinde güzel şarkılar gibi, ha bir de sen varsın dimi , sen de görünce aklıma gelen hayatımın özel bir gününden öte başka bir saçmalık gibisin. Geçip gitmekten korkan hepten hiç olmayı bilen iyi bir örneksin. Dışa açılınca ,dünyayı tanıyınca içe dönüp bakmaya korktuğunu biliyorum. Sakladığın maskeler , saklandığın maskelerin devamı olacağından kendin olmak için pek bir vaktin kalmayacak. Olsan da kimse anlamayacak o yüzden huyuna suyuna gitmek yerine, suyunu içecekler.
Farkında mısın? Arkamda mısın? Sen zayıf çocuk kuyularda ne ararsın? İpinle kuyuya inilmez he tabi bu kadar da belli edilmez. Aslına bakarsan ki doğrusunu seçmek zamanını alır düzeltirsek hepsinin arasından birisini alırsan sana göre hayat yanar döner. Biz dursak da o döner. Yanan yanmış yatağında sabahın altısında çıkıp yataktan ayazda üşümeye gerek yok. Büyük olduğunu anlamak için böceklerle dolaşmaya ne zamandan beri gerek duyuyorsun? Niyet mi ettin büyümeyi yoksa bir rivayet miydi duyduğun uzaktan. Ben de büyük olacağım. Anlamasam da tadacağım. Sıramı vermeye niyetim yok sırlarımla kaybolacağım. Öyle kafana estiğinde kalkıp gidemezsin buralardan. Ne oluyoruz çocuk? Biz de biliriz terk etmesini ama zor gelir giderken izlemesi. Hele arkaya dönüp bakmak yok mu acıtmaz mı boynunu dimdik gözlerine bakmak varken?
Gözlerinden önce düşüncelerini kaçır benden ki peşinden gelmeyeyim. İnanmıyorum bilmediğine dilinle değil ilminle gel. Konuşursan ağlamak zorunda da kalmazsın. Bir işaret versen anlarım ben. Biliyorum öyle her çiçekten bal alınmaz. Yükünü sevdiğimin hayatı.. Sen yine de bir düşün.. alıştırma kendini hazır cevaplara.. yok demesini ben de bilirim..hadi utanma..düşün..
bütün geceme dolan bir nevi hazır cevap..
Yorumlar
“mektup ( yine sana yazdım)” Yazısı için Comments